Tim – ADHD

Drie jaar geleden zaten wij als gezin in een vicieuze cirkel en het lukte ons niet deze te doorbreken:

Onze zoon (toen 6 jaar) bepaalde de stemming thuis, veel strijd en hevige stemmingswisselingen bepaalden de sfeer in huis en op school ging het ook niet lekker. Sociaal-emotioneel liep hij achter, hij vroeg veel negatieve aandacht, samenspelen ging niet altijd van harte en volgens de leerkrachten benutte hij onvoldoende zijn capaciteiten. Hij vond alles stom, was gefrustreerd en zijn zelfbeeld was erg laag. Uit een uitgebreide test bleek dat hij ADHD heeft.

Hoe dan ook wilden we in actie komen, voor ons zelf, maar ook voor onze zoon wiens zelfbeeld erg aangetast was en die op dit moment steeds vaker over buikpijn klaagde en niet meer naar school wilde gaan.

Op eigen initiatief hebben wij een psycholoog gezocht die met hem diverse vaardigheidstrainingen deed: het oefenen van zelfreflectie, omgaan met stemmingswisselingen en het werken aan een beter zelfbeeld.

Tegelijkertijd kwam een orthomoleculaire PNI therapeute op ons pad, waar wij erg dankbaar voor zijn.  Wij pasten op haar advies onze voeding aan; Geen suiker, zuivel- en granen meer. Zo veel mogelijk biologisch en zo min mogelijk e-nummers. Daarnaast kreeg hij Schüssler celzouten om mineralentekorten aan te vullen en een aantal voedingssupplementen. Binnen twee maanden zagen we hem echt veranderen: zijn gelaatsuitdrukking werd zachter, hij werd eindelijk vrolijk wakker (wat wij van hem niet kenden), hij sliep niet meer gespannen en hij begon steeds beter in zijn vel te zitten. Ook andere moeders en zijn juf merkten op, dat hij meer in balans was en ook rustiger was geworden.

Inmiddels zijn we ruim een jaar verder. Stonden we toen nog op het punt om met medicatie te beginnen, nu is er geen sprake meer van. De kenmerken van ADHD zijn er nog steeds, maar de scherpe kanten zijn ervan af. Zijn meester op school is erg over hem te spreken: hij hoeft amper te worden gewaarschuwd, zijn concentratie is goed, hij haalt goede cijfers en met lezen heeft hij zelfs de grootste sprong vooruit gemaakt van alle kinderen uit de klas.

Wij kunnen iedereen van harte de combinatie van gedragstraining en een goede orthomoleculaire PNI therapeut aanbevelen. Ja, het kost veel tijd en energie en het is een behoorlijke financiële investering, maar uiteindelijk zijn de positieve sprongen die onze zoon heeft gemaakt dat alles dubbel en dwars waard!