Anthony

Anthony was een heerlijke vrolijke baby. Hij was heel sociaal en had een enorme eetlust. Wat opviel was dat hij extreme buikkrampjes had. Zijn zus had die ook, maar bij Anthony was het extremer. Wij dachten meteen aan een melkintolerantie en hebben via electro appunctuur deze laten behandelen. Het hielp een beetje.

Rond zijn vierde maand ontwikkelde hij een hoest die 1 jaar lang heeft aangehouden. Ook was hij altijd verkouden. Volgens de huisarts was dit volkomen normaal. Ook de vele oorontstekingen waren normaal bij kleine kinderen. Hij heeft in zijn eerste twee levensjaren rond de 8 antibiotica kuren gehad.

Hij haalde al zijn “ontwikkelingsmijlpalen”, liep, brabbelde, was sociaal, keek je aan, zei een paar woordjes zoals mama, papa, dag. Hij wuifde gedag, speelde met een hockeystick en een bal. Er was niets aan de hand. Behalve dan die eeuwige hoest.

Rond zijn 19de maand begon hij ineens minder te brabbelen en ging steeds onder zijn matras liggen (prikkelverwerking). Binnen een maand tijd reageerde hij niet meer op zijn naam, zijn spraak was verdwenen, hij fladderde continue, ging op zijn hoofd staan en had alleen maar interesse in Dora the explorer.

Wij wisten toen dat er iets mis was maar hoopte dat hij misschien niet goed zou horen vanwege de vele oorontsteking. Wij lieten een bevriende kinderpsycholoog naar Anthony kijken. Zij zei dat wij ons met recht zorgen moesten maken en dat ze aan pdd nos dacht. Wij wisten in eerste instantie niet eens wat pdd nos was. We waren verslagen. Hoe kon ons kindje op eens autisme hebben. Dit kon niet kloppen. Als een gek zijn we gaan zoeken naar antwoorden en wat bleek dat ik ontelbare ouders sprak die precies hetzelfde hadden meegemaakt en in hetzelfde schuitje zaten.

Wij hebben de reguliere route doorlopen van KNO arts, observatieschooltje en uiteindelijk een diagnose klassiek autisme met een al dan niet verstandelijke beperking. De ontwikkelingstest die hij 1,5 jaar daarvoor op het consultatiebureau had gehaald, daar werkte hij niet aan mee. Hij had geen interesse. Zijn taalbegrip was ook verdwenen.

De beschikbare “school” mogelijkheden zijn dan een kinderdag centrum waar je kind met kinderen in de groep zit met hele zware problemen. Mijn zoon heeft 1 jaar op zo’n school gezetten en heeft daar weinig tot niets geleerd.

Door ons onderzoek hebben wij door vallen en opstaan een en ander geleerd over de biomedische wereld en kunnen wij zeggen dat onze zoon absoluut verbeterd is dankzij deze biomedische aanpak maar ook door de gedragstherapie die hij krijgt op een ABA school.